گفت: "با تو هر چه شود"، باورم نشد که نشدبیش و کم ز دل نگران دم به دم، نشد که نشدآستینu200f اش این همه کوشید پیش مردم خشکراز خود نهان کند از اشک و نم نشد که نشدپای سوز شمع دلم شد مگر به لابه شودپیش مرگ خند

ناگریزانندانم از تو چه پنهان چرا از او نگریزم ز همپیالهی بدخواه و های و هو نگریزم شنیدم از تو برایم چه خوابها که ندیدهاست کنون که آب گذشت از سرم، بگو نگریزمتبر بهدست بتیداده بخت چاره

سیاست نخبهگرایی در شهرداریهانخبه یا نخبگان کسانی هستند که از نظر شایستگیها و تواناییها در یک گروه، از دیگر همتایان خود برجسته و برگزیدهترند. جوامع، گروهها، دستگاهها و سازمانهایی که در مسیر کار

خدا مستان به شادی نرد دل با یار میبازندبه جامی جان شیرین را چو دل در کار میبازنددرین بازی چو برگدلبری در دست بدمستیاستسزد گر رنگ شرم از باده بر رخسار میبازندبسی کشتینشین با خضر مِی

سیاستسنجی: شهرداریها و دوراهی کیفیت-هزینهبهروز نصرآزادانی: مدیر هماهنگی و نظارت شهرداری اصفهان از جمله مهمترین سیاستهای مدیران و برنامهریزان هر شهری، بهبود «کیفیت زندگی شهری» برای شهروندان، گردشگر

سیاستسنجی: پیامدهای محلهگرایی بر شهرگرایی توسعه شهري در دهههاي اخير و توجه به رويكردهاي نوین در نظام برنامهريزي شهرها، تعريف مقياسي جديد را در قالب محدودههاي مشخص ضروري ساخته است. در اين چارچوب،

سیاستسنجی: تعرفهگذاری خدمات شهرداریها تعرفهگذاری بر روی کالاها و خدمات عمومی در مدیریت شهری، یکی از ابزارهای کلیدی در بهبود نظام رفتاری شهروندان و جامعه، افزایش کیفیت و به

ميشود ديوانهكن گاهي ميان واژگان، تِآه اگر آگه كنيد آن يار بازيكن از آن، تِاو كه داند اين دلم از «كان» عشق آرام گيردهر دمي تا دل بلرزد، مينويسد كنج كان، تِگر به خوان بادهنوشان در سبو آبي نريزد«آش»

بر جان من اي جام، مزن داغ نهانياز آتش آن چشم پر از دلنگرانيويرانه كني كشور دل را و كند تنگدلتنگي چشمش گرهي باجستانياز آه دلم چهره كشد در هم و از منرو تافته چون برگ گل از باد خزانيخواهد كشم اين جرگه

بيا اي بادهگردان جام ما پر كن به سرخوانيكه سختم آيد از مهري كه آغازد به آسانيبه بوي نافهاي كآن را گره گه شانه بگشايدز تاب موي مشكينش چه دل سازد پريشانينيم در خانه جانان به بزم آسوده چون هر دمدراي كا

اگر چه ميسپرم راه دل به آسانيبه خون جان و تنم كرده خو هراسانيبه پاي من، چه زني سنگ آزمون هر دمچه اشكم از مژه بارد چو ابر نيسانيبه زير چتر پريزاد عشق خواهم رفتز دست خسرو خوبان مرا چه ترساني؟!دلا مگرد

گداز بتي دارم كه دستي در دل هفت آسمان داردسري سبز از سيهمستي به «روز سايبان» دارددر آتشدان دل جانها به پايش پيشكش كردمبه خون تر وگر دودش به چشم ديگران داردبه خواب خوش رها كن چشم مست بتپرستان راكه

چه خوش است این همه در کوی تو رنجور دویدنبه سر کوچه تو را دیدن و از دور دویدندر خیابان بهشت از ته ِ دل زخمه شنیدنپای کوبان به رهu200f ات با دف و تنبور دویدنچه خوش از آب در آرد رخ ماهت، تپش آنشب بارانی و بی

مستآيينمستان دوباره باده به سوگند ميبرنداين كاسهها چو لاله كه بويند ميبرنددرهاي آسمان و زمين هم گشوده شدهر بار نام آن رخ دلبند ميبرنددست از سرم نميكشد اين خامههاي سرخپنهان كنم كه رنگ خداوند مي

پرسان پرسانجان كجا، جام كجا، خوبي فرجام كجامنِ آشفتهي جا مانده و ناكام كجادل جدا كرد ز تن راه خود و بيپرواميدود پشت جوانان ميآشام كجادلم از گوشهنشينان دو رو سخت گرفتبه كجا دل خورم و بادهي گلفام

چشمهايشهر دم از نزديك و دور از چارهسازيهاي چشمتدل به فرياد آمده است از شور بازيهاي چشمتبر سر ناز است و بر من هر شب از رندي نگاهتميزند ابروي مست از دلنوازيهاي چشمتپاي جان را نيست جز بر كورهراه ع

گفتم چو ماه و چرخ برين، ره بگيرمش شب در كمين نشسته و ناگه بگيرمششايد كه زيركانه فريبم به راز مهرآن مرغ جانشكار و چو روبه بگيرمشتا گوش بر ترانه مستانه مي نهدچون مرغ پركشيده به چهچه بگيرمشبي پرده او به

باز دلم بهانهي يار بهانهجو كندياد رخش به جان من تير نشانهجو كندبار دگر به اين خوشم زير زبان او كشمپاسخ تلخ خويش در خنده ميانهجو كندشادي چشم شوخ او موجزند چو سو بهسوكشتي پاي عقل را سست و كرانهجو

شال و جان رمیده چون بخت فرو بسته شد از فال تو مست شد مرغ دلم ز دانهء خال تو مست خوش موی تو می کشد به ره جان مرا آشفته، رها، رمیده بر شال تو مست

مي آمـد و باز مسـت و دل باخته بود از نوش لب آن كه كار من ساخته بود چون شال سرش، دلم به صد شيوه فكند از گـردن خويش و دستـم انداخته بود #بهروز_نصرآزاداني عشق را تنها جايي ميتوان يافت كه آزادي و مسئوليت پذيري با هم كار كند. هنري كلود