اي اصفهان، اي آيت زيبايي

اصفهان، نصف جهان

ای یار بهشتآیین، ای آیت زیبایی

وی همسفر دیرین تا اوج شکوفایی

در هر نفسی با تو، صد خاطرة شیرین

ای هر قدمی از تو، صد جلوة رویایی

در حلقة لطف حق چون نقش وجود افتاد

رنگ تو عقیقی شد بر حلة خضرایی

آوازة عشق ما در گوش جهان پیچید

تو از من و من از تو، خوش یافته رسوایی

زاخلاق خوش و نیکو، ای صبح امیدت سبز

از روشنی ایمان، شبهای تو مینایی

بنگر كه به دامانت گر سرو سهي رويد

بوسد به ادب خاکِ صد لالة شیدایی

زایندهتر از رود و بالندهتر از کوهم

چون نزد تو سیرابم از چشمه دانایی

هم غيرت و دين و دل، هم دانش و جهد و فن

حقّا که فرهمندی با این همه دارایی

تا هست بهار جان در آينه قرآن

پاینده و جاویدان، بادا همه اصفاهان